04.07.06 - Speurlock
We zagen het al een tijdje aankomen: het contract van onze inhuurling, beter bekend als collega J., naderde zijn eind. Collega M., collega C. en ik waren nog volop in 'state of denial', maar met het overhandigen van het afscheidskado en het wegkauwen van dat ene stuk vette leverworst dat altijd als laatste op de schaal blijft liggen omdat iedereen eerst voor de bitterballen gaat, was er opeens geen ontkomen meer aan. Collega J. has left the building.Tenminste, dat dachten wij deze maandagmorgen.
Totdat wij onze inbox bekeken, alwaar wij de volgende opdracht van inmiddels ex-collega J. vonden:
Als jullie alledrie binnen zij, koffie ophebben en de weekend- wederwaardigheden uitgewisseld hebben, zoek dan in de kast naar het boek "Classic Rhetoric for the Modern Student" en kijk op bladzijde 186.
Confusie alom. Wilde ex-collega J. postpartum alsnog zijn gelijk bewijzen over de kwestie 'gesplitst'? Maar nee, op bladzijde 186 vonden we een brief met een plaatje van een ons onbekend vliegveld, met de opdracht om een bij dit veld behorend persoon te zoeken en ons te identificeren met het wachtwoord 'iPod forever'.
Wat leuk, een speurtocht op de maandagmorgen! Als drie Charlie's Angels gingen we naarstig op zoek. Tot onze schaamte wist geen van ons het veld direct te herkennen, maar de Grote Luchtvaartpublicatie bracht uitkomst.
Minder tijd kostte het ons om de juiste persoon erbij te associeren. 'iPod forever' klinkt wel wat vreemd als openingszin op maandagmorgen, maar als reactie kregen we alweer een brief met drie associatieopdrachten, die ons door het hele kantoor brachten. Best pittig nog, als je niet helemaal wakker bent. Best vreemd ook, als je als collega die niet in het complot zit opeens drie vrouwen aan je bureau hebt staan die vragen of het wachtwoord 'Rittersport Volnuss' je iets zegt.
Hilarieus.
Onze tocht leidde uiteindelijk naar drie briefjes met begeleidende kadootjes, zodat wij nog eens aan collega J. kunnen terugdenken. In het geval van mijn kadootje gaat dat zeker nog gebeuren: collega's die voorbijkomen vragen mij nu al of die jongen op de foto mijn vriend is.
16.03.06 - Verbouwereerd
Huh?Er kwam hier zojuist, nog geen twee minuten geleden, een collega binnenlopen. Met z'n armen vol met bossen bloemen. Die hij aan ons uitdeelde.
Nog voordat we doorhadden wat er gebeurde, was'ie alweer weg.
Over verbouwereerd gesproken. Even in m'n arm knijpen hoor.
27.10.05 - Vrijdag...eh...donderdagmiddag
Collega C. is onlangs moeder geworden en heeft eindelijk besloten om de geneugten van het parttime werken te gaan ontdekken, iets wat collega M. en ik al veel eerder hebben gedaan (dat laatste dan he!)Collega C. moet nog even wennen aan het feit dat haar donderdagmiddag nu opeens een vrijdagmiddag-randje heeft, maar ze begint het al aardig te leren. Zo praat ze inmiddels al op donderdag over haar weekendplannen. Zojuist had ze weer een doorbraak: ze toverde twee demo-sachets koffie-met-iets-lekkers uit haar tas.
He, gezellig.
En om nou toch nog een beetje in de werksfeer te blijven, is hier een leuk werkgerelateerd filmpje.
15.06.05 - Inburgeren
Echt, inburgeren kost bakken met energie. Je dagelijkse routine wordt serieus onderbroken, je weet niet meer waar je aan toe bent en je oude vertrouwde omgeving ben je in een keer kwijt. Alles ziet er opeens ook zo anders uit: het saaie grijs is opeens vervangen door groen golvende heuvels en een strakblauwe lucht. En het lijkt ook wel of het stiller is dan de omgeving waarin je toch een behoorlijk deel van je leven hebt doorgebracht. En om je heen gaat alles door, alsof niemand weet wat voor een mega-verandering je hebt meegemaakt.Gelukkig is de volgende migratie nog lang niet in zicht: onze nieuwe XP-computers horen minimaal drie jaar mee te gaan.
06.06.05 - Gehoord
Collega J: "Wil je nog een stukje chocolade, collega M.?"Collega M: "Nee, dank je, ik heb gisteren niet gesport."
Collega J: "Ja maar dit is Ritter Sport!"
Collega M: -flabbergasted-
06.05.05 - Naar he, werk...
Vooral als ze je naar zonnig Bordeaux sturen, je daar volproppen met driegangen-lunches en -diners, en je ook nog meeslepen naar een wijnproeverij. Je zou er bijna alcohol voor gaan drinken.Enige nadeel is het mini-mini-mini-vliegtuigje op die route en cabinepersoneel dat alleen Frans spreekt. Ik verstond vrij weinig, maar het woord 'turbulence' kwam zo vaak voorbij dat ik dat inmiddels wel had begrepen. Yep.
Op de terugweg zat ik nog eens naast de nooduitgang. Dan is een goede voorbereiding natuurlijk noodzakelijk, want als er iets zou gebeuren, hing het lot van dat vliegtuig wel mooi af van mijn accuraat en tijdig handelen. Lekker ontspannen was er dus niet meer bij.
Ik snapte er helemaal niets van de veiligheidskaart. Was het tijdens een noodlanding op het water verboden om op je koffer te gaan staan? Was de veiligste houding in een noodgeval de slaapstand? En moesten de mannen niet worden gered?
Terwijl het wel heel belangrijk was dat ik mijn rol goed zou vervullen, want in geval van een landing op zee (of in mijn geval, de Garonne) was mijn deurtje de enige uitweg naar veiligheid. Nou ja, naar buiten in ieder geval. Maar of je daar veiliger was...niet als je voor het aantrekken van je zwemvest de instructies op het kaartje probeerde te volgen.
Na anderhalf uur puzzelen of ik het deurtje nou naar binnen moest trekken of naar buiten moest duwen, en wanneer dan precies (wacht ik op de stewardess? maar wat als die zojuist door een raampje naar buiten is gezogen?), landden we gelukkig zonder al te veel kleerscheuren.
Note to self: volgende keer gewoon met de trein, of je nou op Schiphol werkt of niet. En geen Aircrash Investigation meer kijken.
14.04.05 - Oneeoneeonee
Tip van Maaike: houd je e-mailtjes altijd netjes, je weet nooit bij wie ze terecht komen.Zo typte ik gisteren naar Cypher:
Niet te hard werken he!!
Hier gaat het lekker, ik merk wel heel veel verschil met voordat ik naar Zwitserland ging. Ik ben nu veel rustiger, zit ook niet zo in m'n computer.
Dikke knuf,
Maaike
Dit was het antwoord:
Ben heel erg blij voor je!! Met mij gaat het ook hardstikke goed.......maar wie ben jij eigenlijk???
Dikke knuf terug, Cypher :)
Fijn, collega's met dezelfde naam als je vriendje
04.04.05 - Overpeinzingen bij de middagthee
Hoe schrijf je [knikpek]?31.03.05 - Hemmetjes (2)
Collega C. heeft nog nooit een hemmetje voor haar partner gekocht. Daar waagt ze zich niet aan; die fase heeft haar relatie nog niet bereikt.Dat is verontrustend.
Want collega C. heeft wel een huis met haar partner. En over een paar weken krijgen ze ook samen een baby.
