17.02.06 - Optimist
Was het u ook opgevallen, die posters in de bushokjes en de reclames op TV? Die met die roze bril en het halfvolle glas? Gisteren besloot ik even te kijken op www.optimistisch.nl om te kijken welk product ik nu weer moest gaan kopen om erbij te horen.
Maar nee, ik trof er geen reclame voor bier, socialistische partijen of het laatste model mp3-speler. Wel een weblog met wat persberichten en vage schrijfsels, opgezet door mensen uit de communicatiewereld, die ons willen aansporen om vooral ook de positieve dingen in het leven te zien. Beetje vreemd: ik kan geen hoofdlogger bespeuren. Nog vreemder: je kan zelf gewoon registeren, inloggen en meedoen. Het schijnt zelfs de bedoeling te zijn. En dat zonder enige uitleg, structuur of sturing.
Dat is natuurlijk niet het principe achter webloggen; het lijkt eerder op het opzetten van een ongemodificeerd forum. En de eerste gevolgen van deze communicatievorm worden al zichtbaar als je in de reacties gaat kijken: daar bekt men elkaar al lekker positief af.
Daarbij vraag ik me af in hoeverre het idee van 'alleen goed nieuws' werkt. Er zijn er best wat goed-nieuwssites (voorbeelden hier), maar dit soort sites heeft blijkbaar minder kans van slagen. Ook goed-nieuwskranten zijn geen onverdeeld succes. En de goed-nieuwsvertragingsberichten van de NS vind ikzelf mateloos irritant, omdat daarmee het nare feit zelf, de vertraging, wordt ontdaan van al z'n narigheid, en ik dus eigenlijk niet word erkend in mijn overtuiging dat vertraging naar is.
Eigenlijk wil ik niet uitsluitend goed nieuws of slecht nieuws, ik wil weten wat er aan de hand is. Of om met Terry Pratchett te spreken (uit The Truth, over journalistiek, de opkomst van de drukpers en de magie van het gedrukte woord):
There are, it has been said, two types of people in the world. There are those who, when presented with a glass that is exactly half full, say: this glass is half full. And then there are those who say: this glass is half empty.
The world *belongs*, however, to those who can look at the glass and say: What's up with this glass? Excuse me? Excuse *me*? This is my glass? I don't *think* so. My glass was full! *And* it was a bigger glass!
Maar nee, ik trof er geen reclame voor bier, socialistische partijen of het laatste model mp3-speler. Wel een weblog met wat persberichten en vage schrijfsels, opgezet door mensen uit de communicatiewereld, die ons willen aansporen om vooral ook de positieve dingen in het leven te zien. Beetje vreemd: ik kan geen hoofdlogger bespeuren. Nog vreemder: je kan zelf gewoon registeren, inloggen en meedoen. Het schijnt zelfs de bedoeling te zijn. En dat zonder enige uitleg, structuur of sturing.
Dat is natuurlijk niet het principe achter webloggen; het lijkt eerder op het opzetten van een ongemodificeerd forum. En de eerste gevolgen van deze communicatievorm worden al zichtbaar als je in de reacties gaat kijken: daar bekt men elkaar al lekker positief af.
Daarbij vraag ik me af in hoeverre het idee van 'alleen goed nieuws' werkt. Er zijn er best wat goed-nieuwssites (voorbeelden hier), maar dit soort sites heeft blijkbaar minder kans van slagen. Ook goed-nieuwskranten zijn geen onverdeeld succes. En de goed-nieuwsvertragingsberichten van de NS vind ikzelf mateloos irritant, omdat daarmee het nare feit zelf, de vertraging, wordt ontdaan van al z'n narigheid, en ik dus eigenlijk niet word erkend in mijn overtuiging dat vertraging naar is.
Eigenlijk wil ik niet uitsluitend goed nieuws of slecht nieuws, ik wil weten wat er aan de hand is. Of om met Terry Pratchett te spreken (uit The Truth, over journalistiek, de opkomst van de drukpers en de magie van het gedrukte woord):
There are, it has been said, two types of people in the world. There are those who, when presented with a glass that is exactly half full, say: this glass is half full. And then there are those who say: this glass is half empty.
The world *belongs*, however, to those who can look at the glass and say: What's up with this glass? Excuse me? Excuse *me*? This is my glass? I don't *think* so. My glass was full! *And* it was a bigger glass!
02.02.06 - Toevallig...
Mijn geboortedatum is terug te vinden in het getal pi! Het staat op positie 96.137.166.En hee zeg, m'n telefoonnummer staat er ook in!
En m'n postcode!
En Cyphers geboortedatum!
Wilt u weten of uw geboortedatum ook in pi te vinden is? Dan moet u even hier kijken.
22.12.05 - Winteravonden zijn lang...
...ook in Estland. En wat doe je op lange winteravonden?Juist
En als je daarmee je avonden nog niet doorkomt, kun je er ook wetenschappelijk onderzoek naar doen.
05.10.05 - Stokje van Lokje
Hee, da's grappig! Een stokje! Zijn die weer 'done'? Het is in ieder geval wel een leuke, dus daar gaat'ie...Hoeveel boeken heb je?
Te veel. Ze duiken ook steeds op op plaatsen waar ik ze niet verwacht. Zo vond ik laatst een verloren gewaand boek in mijn kledingkast. Of blijkt er eentje al maanden dienst te doen als onderzetter voor m'n draadloos modem in de meterkast. Als ik niet beter zou weten, zou ik zeggen dat ze konden vliegen. Ik weet wel beter: ze hebben pootjes. Met kleine Nike Air Maxjes, of Puma's, zodat ze zicht altijd snel en geruisloos door mijn huis kunnen verplaatsen.
Wat is het laatste boek dat je kocht?
Ehm...nou, dat waren er een paar tegelijk: Terry Pratchett, dat wel allemaal. The Last Hero, dat ene naslagwerk over de Discworld en het quizboek.
Noem vijf boeken die veel voor je betekenen.
Met stip op nummer 1: alle avonturen van Sherlock Holmes. Dat boek heb ik op m'n dertiende voor Sinterklaas gevraagd, en toen ik eenmaal wist dat het de week ervoor al in de slaapkamer van m'n ouders lag, ben ik zo'n beetje iedere dag stiekem naar binnen gesneakt om alvast wat stukjes te lezen. Wat was ik weg van die man. Mr. Darcy was er niets bij.
Nummer 2: Joris en de geheimzinnige toverdrank. In dat boek staat namelijk de handtekening van Roald Dahl die ik op m'n negende hoogstpersoonlijk in de Bijenkorf ben gaan halen. Wat me nog bijstaat is dat ik erop stond om zelf m'n naam te spellen in het Engels (speciaal geoefend met de juf) en dat hij dezelfde sandalen aanhad als de GVR: grote schuiten met gaten erin.
Nummer 3: Aan de oever van de Piedra huilde ik van Paulo Coelho. Behoeft geen commentaar, is gewoon prachtig.
Nummer 4: Thief of time van Terry Pratchett. Vanaf dit boek krijgen de Terry Pratchetts naast een grote dosis briljante humor, taalkundig vermaak, geweldige ironie en een schat aan verwijzingen naar van alles en nog wat, ook een soort grimmigheid, scherpte en diepte die ik echt geweldig vind.
En nummer 5: een boekje met oud-Engelse poezie en andere teksten dat ik kreeg van mijn leraar Engels van de middelbare school toen ik afstudeerde in hetzelfde vak aan de universiteit. Ik heb hele dierbare herinneringen aan mijn eindexamenjaar, toen ik voor het eerst Beowulf onder m'n snufferd kreeg. Dat vond ik zo gaaf dat ik de rest van het jaar niet meer uit die teksten was weg te slaan, en dan is het erg prettig als je een leraar hebt die daar niet moeilijk over doet.
Noe, dan geef ik het stokje nu door aan...Ricky!
03.08.05 - Hallo...
...en leuk dat u hier bent. Kijk gerust even rond, dan werk ik nog wat verder aan de achterkant.31.07.05 - Kssst!
Ik ben nog niet klaar hoor! Gaat u nou gewoon nog even naar http://www.cyphersnow.demon.nl, dan zeg ik u daar wel wanneer u hier mag kijken, okee?27.07.05 - Hoera
Afgelopen zondag bestond dit log twee jaar. Ik wil mezelf graag een kadootje doen, maar kan nog niet kiezen, dus ik vraag even uw hulp.Pivot of Nucleus?
02.07.05 - Shit!
Live8 vandaag, helemaal vergeten! Heb ik net Bono gemist :-( Leuk, webloggend Nederland doet verslag van Live8.
Update: op dit soort momenten baal ik dat de BBC nog niet in m'n digitenne-pakket zit, wat een but-commentaar op Nederland 3.
